در سال های اولیه، عایق ها بیشتر در قطب های قدرت استفاده می شد. با توسعه علم و فن آوری، آنها به آرامی در یک طرف بالا اتصال سیم بالا سیم ولتاژ بالا، که در آن بسیاری از عایق دیسک شکل آویزان شد. آنها برای افزایش فاصله خزنده استفاده می شدند و معمولا از شیشه یا سرامیک ساخته می شد که به عنوان مقره ها نامیده می شد. عایق در خطوط انتقال سربار با دو نقش اساسی، یعنی پشتیبانی سیم و جلوگیری از بازگشت جاری، این دو عملکرد باید تضمین شود، مقره نباید تغییر کند به دلیل شرایط محیطی و الکتریسیته، منجر به استرس و شکست های مختلف برق و مکانیکی می شود نقش مهمی در این عایق نخواهد داشت، تمام خط استفاده و عمر مفید را از بین خواهد برد.
