رزین اپوکسی یک گروه هیدروکسیل ثانویه و یک گروه اپوکسی دارد و گروه هیدروکسیل ثانویه می تواند با ایزوسیانات واکنش نشان دهد. رزین اپوکسی به طور مستقیم به مولکول حاوی گروه هیدروکسیل چسب پلی اورتان به عنوان یک پلیول اضافه می شود. با این روش، تنها گروه هیدروکسیل در واکنش شرکت می کنند و گروه اپوکسی قادر به واکنش نیستند.
حلقه اپوکسی با یک رزین اسیدی و یک گروه کربوکسیل باز می شود و سپس با ایزوسیانات در چسب پلی اورتان واکنش نشان می دهد. همچنین ممکن است رزین اپوکسی را در اتیل استات بریزید و برای واکنش گرم کردن اسید فسفریک اضافه کنید و aduct را به چسب پلی اورتان اضافه کنید. ویسکوزیته اولیه چسب؛ مقاومت در برابر حرارت و پایداری هیدرولیتیک می تواند بهبود یابد و آمین الکل نیز می تواند مورد استفاده قرار گیرد. یا آمین برای تشکیل یک پلیول واکنش می دهد و حضور اتم نیتروژن سوم در adduct موجب تشدید واکنش NCO می شود.
استفاده از رزین اپوکسی به عنوان یک مولکول پلی هیدروکسی ترکیبی از مزایای پلی اورتان و اپوکسی رزین است و دارای مقاومت باندی خوب و مقاومت شیمیایی است. رزین اپوکسی مورد استفاده در ساخت چسب پلی اورتان عمدتا EP-12 و EP-13 را می پذیرد. ، EP-16 و EP-20 و سایر گونه ها.